Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
14 / 6 / 2023

Κάποιες φορές έχει τύχει να μου πουν: Θα διάβαζα τα βιβλία σου αλλά αν ήταν σε χαρτί· στην οθόνη δεν μπορώ να τα διαβάσω.

Εμένα ξέρετε τι μου λέει αυτό; Εξαιρώντας τη σπάνια περίπτωση που όντως δεν μπορεί κάποιος να διαβάσει στην οθόνη, μου λέει ότι ή δεν διαβάζει και πολλά βιβλία γενικά, ή δεν διαβάζει καθόλου λογοτεχνικά βιβλία, ή δεν θα διάβαζε τα δικά μου βιβλία ούτως ή άλλως, ή έχει κάποια ατζέντα εναντίον των ηλεκτρονικών βιβλίων, ή δίνει αυτή την απάντηση απλά για να με ενοχλήσει ή για να με «ωθήσει» (αν είναι δυνατόν) να βγάλω χάρτινα βιβλία.

Όμως δεν έχω κάτι ενάντια στα χάρτινα βιβλία (όπως έχω ξαναγράψει πολλές φορές)· απλώς δεν με συμφέρουν οικονομικά και δεν με βολεύουν πρακτικά (κυρίως, ηλεκτρονικά βιβλία διαβάζω). Μου αρέσουν, περισσότερο, φετιχιστικά.

Αν κάποιος όμως θέλει να διαβάσει τα βιβλία μου σε χαρτί, είναι πάρα, μα πάρα, πολύ απλό. Και θα σας πω πώς μπορείτε εύκολα και γρήγορα να το κάνετε – πράγμα που θα σας κοστίσει πολύ λιγότερο απ’το αν τα αγοράζετε κανονικά σε χάρτινη μορφή.

Όλα τα ηλεκτρονικά βιβλία μου κυκλοφορούν και σε μορφή pdf (εκτός από epub, mobi, html). Το pdf είναι φτιαγμένο βάσει σελίδας Α5, που είναι αρκετά συνηθισμένη για μυθιστόρημα. Η σελίδα Α5 είναι η μισή από τη σελίδα Α4, την κλασική κόλλα χαρτί που όλοι ξέρουμε. Μπορείς οπότε να πάρεις αρκετές κόλλες Α4, να τις κόψεις στα δύο, να τις φορτώσεις στον εκτυπωτή σου, και να εκτυπώσεις τα βιβλία μου κατευθείαν από το pdf.

Αν πάλι βαριέσαι να κόβεις χαρτιά (ή δεν έχεις τρόπο να κόψεις πολλά χαρτιά γρήγορα), υπάρχουν οι εξής δύο λύσεις:

Μπορείς να εκτυπώσεις δύο σελίδες Α5 επάνω σε κάθε κάθε χαρτί Α4. Τα περισσότερο προγράμματα που διαχειρίζονται pdf σού δίνουν αυτή τη δυνατότητα.

Ή, μπορείς να εκτυπώσεις τη σελίδα Α5 επάνω σε σελίδα Α4 κανονικά. Θα μένει κάποιος κενός χώρος γύρω-γύρω (ουσιαστικά, χάνεις χαρτί έτσι) αλλά θα κάνεις και πάλι τη δουλειά σου χωρίς να κάθεσαι να κόβεις τις κόλλες στα δύο.

Αφού έχεις τελειώσει τη διαδικασία, σε όλες τις περιπτώσεις, μπορείς ή να περάσεις σπιράλ μόνος σου ή να πας σ’ένα κοντινό φωτοτυπάδικο για να σου περάσουν σπιράλ για 1-2 ευρώ.

Όπως βλέπετε, λοιπόν, τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν είναι μόνο ηλεκτρονικά. Αν επιμένεις και έχεις λίγη καλή θέληση, μπορείς να τα κάνεις και χάρτινα. Και πιο φτηνά απ’ό,τι αν τα αγόραζες εκδομένα με τις συμβατικές μεθόδους.

Καλό να το έχετε υπόψη αυτό τώρα για την παραλία όσοι θέλετε να πάρετε βιβλία μαζί σας τα οποία είναι «μόνο ηλεκτρονικά».

 

 

Επίσης . . .

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]